(The Turkish Post) – KEMAL ALBAYRAK
Ülkede gündem olan gazetecilerin gözaltına alınması, bazılarının tutuklanması, ibretlik hadise. Hukukun, adaletin olmadığı bir yerde, masumiyetin, suçsuzluğun önemi var mı? Kendilerini savunabilirler mi?
Bu arkadaşlar, acaba şunu da düşünürler mi? Binlerce insan, yaşlı akrabası, bebekli süt anneleri, görevini yapan insanların, gazeteci meslektaşları, her meslekten masum insanların halen içeride olanların, sahte delillerle, gizli tanıklarla, savunma hakları bile verilmeyenlerin hukuksuzluğu hakkında, adaletsizliğe karşı çıkarak, adaleti mahallecilik yapmadan savunurlar mı? Nasıl adaletsizlik yapıldığını araştırırlar mı? KHK ile yok edilenlerin hakkını adaletle savunurlar mı? Her hukuksuzluğu yaşayanların, haklarını savunabilirler mi? Şucu-bucu diyerek cadı avlarına karşı adalet, akıl, bilim, hukuk, demokrasi ve ahlak düzeni olsun, ülkede ayrışma ve kutuplaşma olmasın derler mi? Yaşanabilir bir ülke hayallerine cesurca gayret ederler mi? Başlarına hukuksuzluk geldiği halde hukuksuz, kirli rejimin kontrolü ile benim adam, ötekinin adamı diye zulümlere ve hukuksuzluklara göz yumarlar mı?
Rahmetli Uğur Mumcu, “konuştuklarımız kadar, sustuklarımızdan da mesulüz” derdi. İşte diyorum ki hayvana yapılan adaletsizliğe karşı da adaletin yanında durmak ahlakidir. Ayrımcılık olmaz. Yanındakinin hukuksuzluğunda doğru aramak, karşınızdakinin doğrularında yanlış aramak hastalığından kurtulmak için felaketin başınıza gelmesi mi gerekir? Uydurma hikayelerle, siyasi kirlilikle, kirli güçlerle suç belirlenmez. Adalet herkese lazımdır. Anlayış ve insanlık budur. Umarım engeller, herkesi adaletli düşünmeye sevk eder.
Adaletsizlik hem devletler, hem de toplumlar için yıkım getirir. Adaletsizlik güvensizlik getirir. Keyfiliğe yol açar. Adaletsizlikle korkuya dayanan saygı ve itaat ahlaksızlığı ve münafıklığı sıradanlaştırır. Kötülüğün sıradanlaşmasına sebep olur. Adaletsizlikle değerlerin emaneti korunamaz, ahlaksızlık ve kirlilik üretilir. Devlette bazı tehlikeden kurtulmak önemlidir. Yasa yapanlar bunlara uymuyorsa, güçler ayrımı yoksa, laiklik anlamsız hale getirilmişse, hürriyetin garantisi, devlet imkanları ile yok edilmişse, ulus devletinin içi hukuksuzluklarla boşaltılmışsa, yönetim, krizlerin kaynağı oluyorsa, çözümün kaynağı değilse, ilimle yönetim yerine, filmle yönetim, despotluk tercih ediliyorsa, fırsat eşitliği yok edilmişse, bedevilik tercihi, yasallığı yok ediyorsa, sefalet ve açlık, fakirlik körükleniyorsa, kutsal değerler suçların, hırsızlık ve soygunların örtüsü olmuşsa, bu tehlikeler devleti çökertir. Bunlar sorgulanmalıdır. Aç insan inancını yer, bitirir. Toplum, yönetim, menfaatini düşünürken, cenneti kendine, cehennemi ötekine atarsa, düzen bozulur.
Çürük meyveyi, küflenmiş ekmeği, bozuk olanları tercih etmeyen, yemeyen, bağnaz kafalar bile, çürümüş zihinlerin, çürümüş fikirlerinin ve despotların kölesi oluyorlarsa, ülkede dirlik düzenlik olur mu? Köle ve kirli yöneticiler, açıklarından, kirliliklerinden dik duramazlar. Egemen devletler bu tipleri sömürür, kirli yöneticiler de halkını sömürür. Bunlardan, adaletsizliklerden kurtulmak mahallecilikle olmaz. Akıl, bilim, hukuk, demokrasi, ahlak, alnı açık, karnı tok, sorgulayan, düşünen insan yetiştirir. Köleliğe müsaade etmez. Mahallecilik yapmaz.
Yanlışı tanımadan, bilmeden, doğruları bulamayız. Adaletsizliğe uğrayanlar umarım adaletin sadece kendilerine lazım olmadığını, herkese lazım olduğunu görürler. Bazen felaketler de uyanmamıza vesile olur. Engeller bazen hakikati bulmamıza vesile olur. Çağrım şu ki, kavgasız, kutuplaşma yaratmadan, aydınların, düşünürlerin, siyasilerin hak aramada ve haksızlığa uğrayanların hakkını savunmada, meşru isyan ahlakı ile toplumu uyandırmalarıdır. Her suç denemedir, yeni işlenecek suçların öncüsüdür. Yılmak yok, yanlışlarla mücadele top yekun meşru isyan ahlakı ile olur. Zamana bırakılmaz, zamanımız var mı ki?
