(The Turkish Post) – KAMİL ASLAN
Hafta sonu futbol severleri dev bir maç bekliyor. Bir yandan ezeli rakibi Galatasaray ile şampiyonluk yarışını sürdürmek isteyen Fenerbahçe, diğer yanda eksik kadrosuyla Trabzonspor yer alıyor. Maçın Trabzon’da oynanması futbol severleri kesinlikle kandırmasın. Çünkü Sarı Lacivertli takım için, artık Trabzon şehri bir deplasman değil. Geçen yıl oynanan ve Fenerbahçe’nin 3-2 kazandığı maçta olduğu gibi, kağıt üzerinde favori kesinlikle deplasman takımı. Bunun en önemli sebebi de kadro kalitesi ve derinliği. Fenerbahçe, kadrosunu dünya yıldızlarıyla güçlendirirken, Trabzon yönetimiyse sadece algı oyunları ile bir aylık transfer sürecini tamamladı. İşin nihayetinde de, kadrosuna destek verecek tek bir ismi bile kadrosuna dahil etmedi. Kısacası hafta sonu oynanacak olan maçın kaybedilmesi durumunda, bütün sorumluluk yönetim kurulundadır.
Türkiye’de futbol sadece bir oyun değildir. Hele ki Trabzon şehrinde… Bu topraklarda futbol, bir kimliktir; bir duruştur; bazen bir şehrin dünyaya karşı yükselttiği sestir. Bu yüzden Trabzonspor başkanlık koltuğu, sıradan bir yöneticilik makamı değil; sözüyle güven inşa eden, vizyonuyla umut büyüten bir sorumluluk alanıdır. Yukarıda izah ettiğim üzere biz, eski yönetimlerden bunu gördük. Eski başkanlar konuşmazdı. Duruşları ile takımın yöneticisi olduğunu şehir halkına gösterirdi. Bir transfer yapacaksa, sessiz ve gizlice yapardı. Bir gece yarısı dünya yıldızlarını şehre indirirdi. Ancak Ahmet Ağaoğlu’ndan sonra takıma bir şeyler oldu. Sadece yönetim değil, yönetim kurulu üyeleri de konuşmaya başladı.
Ahmet Ağaoğlu’ndan sonra göreve gelen Ertuğrul Doğan, camiaya net mesajlar verdi. Transferde iddialı olunacağı, takımın güçlendirileceği, eksiklerin giderileceği söylendi durdu. Taraftara “sabredin” denildi… Ama o sabrın sonunda güçlü bir Trabzonspor vaat edildi. Sözler netti. Beklenti büyüktü. Umut tazeydi. Fakat gelinen noktada tablo, verilen sözlerin gölgesinde kaldı.
Transfer dönemi, bir kulübün vizyonunu en çıplak haliyle ortaya koydu. Sadece alınan futbolcular değil, ortaya konan plan, cesaret ve kararlılık da önemliydi. Trabzonspor ise son dönem transfer süreçlerinde daha çok gecikmelerle, fırsat kaçırmalarla ve “şartlar oluşmadı” cümleleriyle anılır oldu. Taraftarın zihninde büyüyen soru şu: Verilen sözler neden tutulmadı? Taraftarlar şimdilik susuyor… Yönetim de bunun farkında… Çünkü hafta sonu oynanacak Fenerbahçe derbisine gölge düşsün istenmiyor. Bundan dolayı beklentiler şimdilik askıda. Ya geçen yıl olduğu gibi, aynı senaryo olursa? Şayet Bordo Mavili takım, ezeli rakibine yenilirse… Ve şampiyonluk ümitleri giderse ne olacak?
ERTUĞRUL DOĞAN TARAFTARA SADECE ÜMİT VERİYOR…
Tabii ki, kulüp yönetmek kolay değildir. Ekonomik gerçekler, borç yükü, piyasa şartları ve diğer onlarca gerçekte cabası… Bunların hepsi gerçek sebepler. Ancak mesele sadece para değildir futbolda. Mesele, kamuoyuna verilen söz ile ortaya çıkan sonuç arasındaki mesafedir aslında. Eğer büyük hedefler dillendiriliyorsa, bunun karşılığı sahada ve kadro yapılanmasında görülmelidir. Aksi halde söz, anlamını yitirir. İşte burada eleştiri oklarının hedefinde Başkan Ertuğrul Doğan var. Doğan, yıllardan beri takıma ve taraftara ümitler vaat ediyor. Ancak gerçekler onun söylediğinin tam tersine işaret ediyor. Transfer sürecinin başarısız sürdürülmesi, ezeli rakibine anlaştığın futbolcunun kaptırılması ve anlaşma yapılan oyuncunun son anda gelmekten vazgeçmesi gibi nedenler, onun hanesine eksi olarak yazılıyor. Hatta kamuoyunu yanlış yönlendirmesini de eklediğimizde, ciddi bir yönetim ve strateji hatası işliyor.
Daha dikkat çekici olan ise Trabzon medyasının tutumu. Medyanın Başkan Doğan’ın her yanlışına yeşil ışık yakması ve eleştirmek bir yana onun sözcüsü gibi davranmasıysa asla kabul edilemez bir yaklaşım durumu. Aslında yerel basın, bir kulübün vicdanıdır. Gerektiğinde alkışlayan, gerektiğinde eleştiren bir denge unsurudur. Fakat son dönemde bazı yayın organlarının, yönetimin hatalarını sorgulamak yerine savunurcasına bir dil benimsemesi düşündürücü. Eleştiri yerine gerekçe üretmek, sorgulamak yerine perdeleme yapması ayrı bir garabet olarak duruyor. Bu yaklaşım ne kulübe ne de şehre fayda sağlıyor. Kimse bunu dikkate almıyor. Gerçi umurunda olduğunu da düşünmüyorum.
Mesleki olarak gazetecilik, güç sahiplerine yakın durma sanatı değildir. Tam aksine gerçeğe yakın durma sorumluluğudur. Trabzonspor, tarihi boyunca haksızlıklara karşı dimdik durmuş bir kulüp olarak arşivlerde yerini alıyor. İstanbul hegemonyasına karşı verilen mücadele, sadece sahada değil, zihniyette de bir başkaldırıydı. Bugün ise içeride bir suskunluk, bir konfor alanı oluşmuş gibi görünüyor. Oysa eleştiri, yıkmak için değil; daha sağlam inşa etmek içindir.
TRABZON MEDYASININ TAVRI KABUL EDİLEMEZ…
Başkan Ertuğrul Doğan’ın sözlerini tutmaması eleştirilebilir. Bu, düşmanlık değil; sorumluluk hatırlatmasıdır. Medyanın bu süreci sorgulamaması ise daha büyük bir sorundur. Çünkü kamuoyunun doğru bilgiye ulaşma hakkı, hiçbir ilişki ağının gölgesinde kalmamalıdır. Trabzonspor taraftarı fedakârdır ama hafızasız değildir. Bekler ama unutmaz. İnanır ama sorgular.
Şimdi asıl soru şu: Bu şehir, yeniden sözün ağırlığını hatırlayacak mı?
Yoksa alkışın konforuna mı teslim olacak?
Trabzonspor’un ihtiyacı olan şey; daha yüksek sesle savunma değildir asla…
Sadece daha yüksek sorumluluktur.
Çünkü bu arma, mazeretle değil; mücadeleyle büyümüştür.
Büyümeye devam edecektir.
Bu tarihte onlarca başkan geldi ve gitti.
Ancak Bordo Mavili forma ve takım aşkı hep sürdü.
Kısacası takım kimsenin hegemonyası altında değildir.
Olmayacaktır da…
