(The Turkish Post) – TUNA CEVHER
Türkiye’de artan yaşam maliyetleri ve sabit gelirle geçinmenin zorlaşması, bazı emeklileri farklı coğrafyalara yöneltiyor. Son dönemde sosyal medyada ve dijital platformlarda paylaşılan deneyimler, Türk emeklilerin yalnızca Avrupa ülkelerine değil, Güneydoğu Asya’daki daha düşük maliyetli ülkelere de taşınmaya başladığını gösteriyor.
Özellikle Tayland, Endonezya, Kamboçya ve Sri Lanka, son dönemde adı sıkça anılan ülkeler arasında yer alıyor. Bu ülkelerde kira, gıda ve günlük yaşam giderlerinin Türkiye’nin büyük şehirlerine kıyasla daha düşük olduğu ifade ediliyor.
Daha Düşük Kira, Daha Az Gider
Güneydoğu Asya’da özellikle yabancıların yoğun olarak yaşadığı şehirlerde, küçük daire kiralarının Türkiye’deki metropollere göre daha uygun olduğu belirtiliyor. Örneğin Chiang Mai ve Pattaya gibi şehirler, uzun süredir yabancı emeklilerin tercih ettiği merkezler arasında gösteriliyor. Benzer şekilde Endonezya’da Bali, hem dijital göçebelerin hem de sabit gelirli yabancıların dikkatini çekiyor. Kamboçya’da ise başkent Phnom Penh başta olmak üzere bazı bölgelerde dolar bazlı harcama sistemi nedeniyle bütçe planlamasının daha öngörülebilir olduğu belirtiliyor.
Bazı sosyal medya paylaşımlarında ve yurtdışında yaşayan emeklilerin anlattıklarında, Kamboçya’da yaşam giderlerinin Türkiye’ye göre çok daha düşük olduğu vurgulanıyor. Özellikle başkent Phnom Penh ve daha küçük yerleşimlerde aylık kira için 200–300 ABD doları seviyesinde küçük daireler bulunabildiği belirtiliyor; gıda ve diğer temel harcamalarla birlikte sade bir yaşamın aylık yaklaşık 300 – 500 ABD doları civarında karşılanabileceği ifade ediliyor. Bu tutar, Türkiye’de en düşük emekli aylığına yaklaşık olarak denk geliyor — örneğin 2025–2026 dönemi için yaklaşık 500 ABD doları civarında bir emekli aylığı, Kamboçya’da bu tür temel yaşam giderlerini karşılayabilecek bir bütçe olarak gösteriliyor.
“Geçim Derdi Göç Ettiriyor”
Uzmanlara göre bu hareketlilik henüz kitlesel bir göç dalgası boyutunda değil. Ancak artan kira fiyatları, sağlık giderleri ve temel tüketim harcamaları karşısında sabit maaşla geçinmekte zorlanan bazı emekliler, daha düşük maliyetli ülkelere yönelmeyi bir seçenek olarak değerlendiriyor. Ekonomistler, bunun klasik anlamda bir “iş göçü” olmadığını; daha çok mevcut gelirin satın alma gücünü koruma amacı taşıdığını ifade ediyor. Sabit gelire sahip bireylerin, yaşam standartlarını sürdürebilecekleri ülkelere yönelmesi, küresel ölçekte de görülen bir eğilim olarak değerlendiriliyor.
Avantajlar ve Riskler
Bu ülkelerde yaşam maliyetlerinin düşük olması önemli bir avantaj olarak görülse de, uzmanlar sağlık hizmetlerine erişim, vize süreçleri ve sosyal güvenlik hakları konusunda dikkatli olunması gerektiğini vurguluyor. Dil bariyeri, kültürel uyum ve aileden uzak yaşamanın getirdiği sosyal zorluklar da öne çıkan başlıklar arasında yer alıyor.
Yeni Bir Eğilim mi?
Sosyal medyada paylaşılan içeriklerde, Türkiye’deki emekli maaşıyla bu ülkelerde daha rahat bir yaşam sürülebileceği sıkça dile getiriliyor. Ancak uzmanlar, karar vermeden önce uzun süreli konaklama, sağlık güvencesi ve hukuki durumun ayrıntılı biçimde araştırılması gerektiğini belirtiyor. Türkiye’den Güneydoğu Asya’ya yönelen bu sınırlı ama dikkat çekici hareketlilik, ekonomik koşulların bireysel yaşam tercihleri üzerindeki etkisini bir kez daha gündeme taşıyor.
