(The Turkish Post) – KEMAL ALBAYRAK
Türk Dünyası Parlamenterler Birliği etkinliği kapsamında Endülüs’ün dününe ve bugüne ait hatıraları, tarihî mekânları ve medeniyet mirasını görme fırsatı bulduk. Başta Genel Başkan Nail Çelebi olmak üzere emeği geçenlere ve tüm katılımcılara teşekkür ediyorum.
Görmek, düşünsel gelişime ve farklı fikirlerle tanışmaya katkı sağlar. Bilgi; nakil, ilham ve keşif yoluyla ya da akıl ve mantık yürütülerek elde edilir. Bu etkinlikte ise görerek, dinleyerek ve gözlemleyerek öğrenme imkânı bulduk.
Sevilla, Córdoba, Granada, Madrid, Valensiya ve Barselona… Kısa bir süre içinde birçok şehri görerek geçmişin izlerini bugünün penceresinden değerlendirmeye çalıştık. Katılımcılar arasında yeni dostluklar kurduk; birlikte yapılan yolculuk, dostluklarımızı daha da güçlendirdi.
Tarihî mekânları gezerken Roma, Vizigot, Endülüs ve İspanya Krallığı dönemlerine ait kuruluşları, yükselişleri, çöküşleri ve yaşanan acıları rehberimizden dinledik. Geçmişte yaşananlarla bugünün dünyası arasındaki benzerlikleri zihnimizde değerlendirdik.
Yaklaşık 780 yıl süren Endülüs medeniyetinin çöküşünü dinlerken, bunun sebepleri üzerinde de düşündük. Araplar, Berberiler ve Türkler arasındaki mücadeleler; dünyadaki gelişmeler, değişen güç dengeleri, rehavet, zenginlik, saray hayatı ve bitmek bilmeyen ihtiraslar… Bütün bunların bir medeniyetin çöküşünde nasıl rol oynadığını görme imkânı bulduk. Devletlerin nasıl kurulduğunu, ilim ve kültürle nasıl büyüdüğünü, iç çekişmeler ve mücadelelerle nasıl yıkıldığını düşünmemek mümkün değil.
Endülüs, aydınlanmanın mimarlarını yetiştiren bir medeniyetin izlerini taşıyor.
İbn Rüşd, Avrupa’ya Aristoteles’i tanıtan; akıl ile vahyin hakikatte çatışmayacağını savunan büyük düşünürlerden biridir. El-Zehravi, modern cerrahinin öncülerinden; Abbas İbn Firnas, uçuş denemeleriyle tanınan bir bilim insanıdır. El-İdrisi, dünya haritacılığına önemli katkılar sağlamıştır. Kristof Kolomb’un onun haritalarından yararlandığına ilişkin anlatımlar da vardır. İbn Tufeyl’in insanın kendi aklıyla hakikati arayışını ele alan düşünceleri, İbn Bâcce’nin felsefesi ve daha nicelerinin eserleri, bu coğrafyanın insanlık tarihine bıraktığı büyük mirasın parçalarıdır.
Kurtuba Kütüphanesi’nde yüz binlerce kitabın bulunduğu, Avrupa’nın birçok bölgesinde ise kitaplara erişimin son derece sınırlı olduğu anlatılır. Bu örnekler, Endülüs’ün kendi dönemindeki bilimsel ve kültürel birikimini anlamak bakımından dikkat çekicidir.
Flamenko için Endülüs’ün ağıdı diyenler çoktur. Bu dans ve müzik geleneğinde farklı kültürlerin, acıların ve duyguların izleri görülür. Endülüs’ün Müslüman, Sefarad Yahudisi ve Roman topluluklarının kültürel etkilerini bir araya getiren bu zenginliği seyretme imkânımız da oldu.
Endülüs tarihinin Türk dünyasıyla ilişkili izleri de dikkat çekiciydi. Yahya bin Yahya, Endülüs’teki hukuk ve dinî düşünce geleneğinin önemli isimlerinden biri olarak anılır. İbn Erkam’ın astronomi çalışmaları, Sakâlibe adıyla bilinen toplulukların Endülüs’teki varlığı ve Mücahid el-Âmirî’nin deniz gücüyle ilişkili faaliyetleri de bu tarihî anlatının parçalarıdır. Bu konularda farklı tarihî kaynakların ortaya koyduğu bilgileri dikkatle değerlendirmek gerekir. Ancak bütün bu örnekler, Endülüs tarihinin farklı halkların ve kültürlerin katkılarıyla şekillendiğini göstermektedir.
Endülüs zirvedeyken nasıl kaybedildi? İşte gezimizde gördüğümüz tarihî miras, bu soruyu yeniden düşünmemizi sağladı.
Tarih bize gösteriyor ki hiçbir düzen, adaletsizlik ve ahlaki çürüme üzerine sonsuza kadar ayakta kalamamıştır. Kalıcı olanlar, yalnızca güce değil; hukuka, adalete ve vicdana dayanan toplumlardır. Çıkar gruplarının güç kazanması, devletlerin hareket kabiliyetini felç eder; ortak iyiliğin yerini kişisel menfaatler aldığında toplumsal çözülme başlar.
Halkından, toprağından ve öz değerlerinden kopmuş; huzursuzluk içinde yaşayan ve kurtuluşu dış dünyada arayan aydınların Endülüs’ten çıkaracağı önemli dersler vardır.
Dostoyevski’nin Puşkin Anıtı’nın açılışında yaptığı ünlü konuşma da bu açıdan anlamlıdır. Dostoyevski, insanın kendi toplumuna ve toprağına karşı sorumluluğunu vurgulamış; gururu aşmanın, çalışmanın ve sevgi bağlarını güçlendirmenin önemine dikkat çekmiştir. Konuşma sırasında Batıcılarla gelenekçiler arasında duygusal yakınlaşmalar yaşanması, toplumun farklı kesimlerinin ortak bir kültürel değer etrafında buluşabileceğini göstermesi bakımından dikkat çekicidir.
Endülüs’te gördüklerimiz de bize sevginin, birlikte yaşama iradesinin ve tarihten ibret almanın önemini hatırlatmalıdır. Milletler, çoğu zaman sahip oldukları değerlerin kıymetini onları kaybettikten sonra anlar. Sahipken farkına varamadığımız değerler, kaybedildiğinde büyük bir özleme dönüşür. Bu durum bireyler için de geçerlidir.
İspanya yönetiminin tarihî eserleri, eski yerleşimleri ve kültürel mekânları koruma konusundaki yaklaşımı da dikkat çekiciydi. Bu mirasın korunması, ülkenin turizm gelirlerine de önemli katkı sağlıyor. Tarihî değerlerin korunması yalnızca geçmişe saygı değil, aynı zamanda geleceğe yapılan bir yatırımdır.
Bugün ülkemizde ise kişisel rant ve çıkar uğruna tarihî mekânların tahrip edildiğine, yeterince korunmadığına tanık oluyoruz. İstanbul başta olmak üzere birçok şehrimizin kültürel mirası, yanlış kararlar ve sorumsuz uygulamalar yüzünden zarar görüyor.
Oysa medeniyet, farklılıklarla bir arada yaşama ahlakını geliştirmekle; tarihî eserleri, çevreyi ve ortak yaşam alanlarını korumakla yükselir. Yıkarak, yok ederek ve geçmişin izlerini silerek medeniyet kurulamaz.
Yaşayacağımız hayatın, geçmişte yaşadıklarımızdan daha güzel olması; tarihimize, kültürümüze ve ortak mirasımıza sahip çıkmamızla mümkündür. Akıl, insanın sorunlarını çözebilmesi için kendisine verilmiş büyük bir imkândır. Bu imkânı kullanmak, geçmişin hatalarından ders çıkarmayı ve geleceği akılla inşa etmeyi gerektirir.
Bir devletin geçmişiyle övünmesi sözle kolaydır; asıl mesele, o geçmişin değerlerini koruyacak iradeyi ve uygulamaları ortaya koyabilmektir. Geleceği kurmak ise bundan daha büyük bir sorumluluk ister. Hiçbir medeniyet, kendi geleceği hakkında karar verme kabiliyetini kaybetmemelidir.
Toplumlar kendi tarihlerinin, kültürlerinin ve düşünce dünyalarının sahibi olmalıdır. Geçmişten ibret almalı, bugünü doğru okumalı ve geleceği adalet, akıl, vicdan ve ortak değerler üzerine kurmalıdır.
