(The Turkish Post) – Ayser Çalık Ortaokulu’nu kana bulayan saldırının yankıları sürerken, yargı süreci saldırganın yakın çevresine odaklandı. Olayda kullanılan silahın aidiyeti ve zanlının bu silaha erişim kolaylığı üzerine yoğunlaşan savcılık, baba Uğur Mersinli’nin “denetim yükümlülüğünü ihlal” ve “olası kast” çerçevesinde sorumluluğunu incelemeye aldı.
Olayın ardından gözaltına alınarak tutuklanan saldırganın babası 1. Sınıf Emniyet Müdürü Polis Başmüfettişi Uğur Mersinli’nin ifadesi ortaya çıktı. İfadesinde, “Oğlum İsa Aras’ın olay kapsamında kullandığı silahlar ve mermiler bana aittir, benim kendime ait 7 tane taşıma ruhsatlı silahım vardır, iki tane de av tüfeğim vardır, bunlarda mevzuat kapsamında sahipliği kendi adıma olan tüfeklerdir, oğlum İsa Aras olay yerine bana ait silahlardan 5 tanesini alıp götürmüş.” diyen Mersinli, şunları söyledi:
“Benim silahlarım yatak odasında muhafaza edilmektedir, silahların ve mermilerin hepsi kilitli Maraş sandığı içerisindedir, şarjörler silahlara takılı vaziyette bulunmaz, ben silahları üzerime alacağım zaman silahları ve şarjörleri farklı sandıklar içerisinden alarak dışarı çıkarım, söz konusu Maraş sandıkları kendinden kilitli sandıklardır.
İsa Aras sandıkların nasıl açıldığını öğrenmiş ancak ben kendisinin yanında sandıklarımı açtığımı hatırlamıyorum, sandıklar sürekli olarak kilitli vaziyettedir. Olay günü oğlum İsa Aras’ın sandıkları nasıl açtığını bilmiyorum, internetten öğrenmiş olabilir.
Oğlum Aras çok iyi bir internet kullanıcısıydı, kendisine ait VPN’i bile varmış, ana dili gibi İngilizce konuşmaktadır, çok zeki bir çocuktur.”
PSİKOLOG UYARISINA RAĞMEN ATIŞ EĞİTİMİ VERİLMİŞ
Oğlunu psikoloğa götürdüğünü söyleyen Mersinli, şunları anlattı:
“Oğlumun tipik ergenlik ve sınav sorunları, stresleri bulunmaktaydı, oğlumu bu durum nedeniyle emniyetteki psikolog arkadaşlara götürdüm ancak emniyetteki psikolog arkadaşlar olumsuz bir durumun olmadığını, oğlumun çok zeki olduğunu söylediler. Yaklaşık 2 aydır da evimizin yakınında bulunan özel bir uzman psikoloğa İsa Aras’ı götürüyordum, söz konusu psikolog ise oğlumun toplumla uyumu noktasında problem yaşayacağını biraz takip edilmesi gerektiğini söyledi, ‘ilerleyen zamanlarda psikiyatrik tedavi gerekebilir’ dedi.
En son 3 hafta önce psikoloğa gitmişti ancak son zamanlarda psikoloğa gitmekten kaçındı, oğlum bilgisayar ve cep telefonunu İngilizce modda kullandığı için benim de İngilizce bilmemem nedeniyle oğlumun cep telefonu ve bilgisayarda ne ile meşgul olduğunu takip edemedim, ismini bilmemekle birlikte oğlumun sık sık savaş oyunu oynadığını görürdüm. Kendisine ne yaptığını sorduğumda ise bana ‘öf ya’ tarzında cevap vererek geçiştirirdi. Sağlıklı bir cevap alamazdım.”
“SİLAHLARA MERAKI YOKTU, ATIŞ YAPTIRMAMI İSTEDİ”
Oğlunun silahlara merakının 1 ay önce başladığını öne süren Mersinli, ifadesinde şunları söyledi:
“Oğlum İsa’nın öncesinde silahlara merakı yoktu ancak yaklaşık 1 ay öncesinde bana arkadaşlarının silahla atış yaptığını kendisine ne zaman atış yaptıracağımı sordu. Yine yaklaşık bir ay önce işten gelip kısa süreliğine silahı yatak odasında şifon yerine bırakmıştım oğlumun silahı eline almaya yeltendiğini gördüm ve kendisine kızdım.
Kendisinin silahlara merakı olduğunu fark ettiğim için ben kendisine silah kültürümüzden bahsettim silahın namus olarak adlandırıldığından bahsettim, yine kendisinden emekli olduğumda kendisine silahlardan bir tanesini bırakacağımı söyledim. Bu söylemdeki kastım oğlumun silaha karşı hevesini ötelemekti. İleride sicilin temiz olursa ve iyi bir okul okursan sana da silah alabiliriz diyerek kendisine umut sattım ancak bunun üzerine oğlum bana ‘Amerika’da herkes silah alabiliyor’ dedi. Ben de kendisine ülkemizde kimlerin silah alabileceğini, taşıyabileceğini söyledim.
“PAZARTESİ GÜNÜ POLİGONA GİTTİK”
Oğlum arkadaşlarının silah ile ateş ettiklerini benim de kendisine silah ile ateş ettireceğimi söyledi. Bu konuşma geçtiğimiz hafta perşembe yada cuma gerçekleşmiş olabilir bende kendisine haftaya güneşli bir günde poligona atış yapmaya gideceğimi, kendisini de götürebileceğimi söyledim. Daha sonra bu hafta pazartesi günü Emniyet’in poligonuna giderek kendime ait silah ile atış yaptım, oğluma da birkaç el atış yaptırdım.
Oğluma karşıdaki hedefi gösterdim, silahın rastgele kullanılmayacağını hedef alınarak atış yapılacağını söyledim. Oğlum atış yaparken birkaç fotoğraf ve videosunu çektim. Bundaki kastım hatıra olarak kalmasıydı ve hevesini köreltmekti, fotoğrafları daha sonra WhatsApp üzerinden oğlum İsa’ya gönderdim. Emniyet’ten öğrendiğime göre oğlum söz konusu fotoğrafları arkadaşlarına göstermiş, arkadaşları hayretle karşılamış.
“BİLGİSAYARININ ŞİFRELERİNİ VERMEZDİ, ÇEVRİMİÇİ OYUNLAR OYNARDI”
Benim evimdeki silahlar, mermiler, şarjörler dolu vaziyette bir arada bulunmaz. Oğlum gördüğü bir şeyi unutmaz, silahlar ve mermilerin muhafaza edildiği Maraş sandıklarının üç düğmesi vardır. Söz konusu üç düğmeye temas edildiği anda sandıklar açılır.
Çocuğum sürekli bilgisayar ve cep telefonu ile meşgul olduğu için merak edip kontrol etmek istedim ancak oğlum bana şifreleri vermedi, yani zararlı içeriklerden etkilenebileceğini düşünerek kontrol etmek istemiştim, oğlum cep telefonu ve bilgisayardan oyun oynarken bir taraftan İngilizce konuşurdu ancak ben kendisinin ne konuştuğunu anlamazdım.
İnteraktif (konuşmalı-çevrimiçi) oyunlar oynardı, odasına girdiğinde ise her şeyi kapatır bize bir şey göstermek istemezdi, biz de bu nedenle bu zamana kadar olumsuz bir durumunu tespit edemedik.
“DUYGU DURUMU DEĞİŞKENLİK GÖSTERİRDİ”
Olay günü ve olaydan önce bir tartışmamız olmadı, oğlumun dakikası dakikasını tutmazdı, oğlumun duygu durumu sürekli değişkenlik gösterirdi, oğlumun daha öncesinde rehber öğretmeniyle görüşmüştük, oğlum sınavlardan düşük not aldığı zaman agresif hareketler sergilerdi ancak oğlumun öğretmenlerine veya öğrencilere karşı herhangi bir olumsuz hissiyatta bulunduğunu fark etmedim. Hatta zaman zaman okulda ona zorbalık yapan, hor gören arkadaş ya da öğretmeni olup olmadığını sorardım ancak kendisi bana ‘hayır, öyle bir şey yok’ derdi. Oğlumun zaten arkadaş çevresi çok kısıtlıydı.
Oğlum İsa toplam 8 senede 3 yıl okula gidebildi, çünkü eğitim döneminin bir kısmı pandemi bir kısmı deprem dönemine denk geldi.”
