(The Turkish Post) – TUNA CEVHER
Milyonlarca öğrenci ve öğretmen yeni eğitim-öğretim yılına girerken, Türkiye’de eğitim sistemi yine köklü sorunlarla boğuşuyor. Her yıl farklı bir “reform” söylemiyle açılan okullar, bu kez de zorunlu eğitimin kısaltılması tartışmasıyla gündemde. Ancak eğitimciler ve veliler, asıl sorunların görmezden gelindiği görüşünde.
Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin’in “12 yıllık zorunlu eğitim kısalabilir” açıklaması kamuoyuna “yeni bir model” beklentisi sundu. Ancak geçmişte 8 yıllık kesintisiz eğitimden 4+4+4 sistemine geçişte yaşanan sancılar hatırlandığında, her yeni model önerisinin beraberinde yeni karmaşalar yaratma ihtimali yüksek görünüyor. Eğitimciler, kalitenin artırılmadığı bir sistemde süreyi kısaltmanın yalnızca yüzeysel bir düzenleme olacağı görüşünde birleşiyor.
MÜFREDAT: EZBER, GEREKSİZ YÜK VE KOPUKLUK
Müfredat tartışması da yeni dönemin en çetrefilli konularından biri. Öğrenciler, yıllardır hayatla bağdaşmayan, ezbere dayalı, gereksiz bilgi yığını altında eğitim görüyor. Ülkenin toplumsal ve ekonomik ihtiyaçlarıyla örtüşmeyen ders içerikleri, hem lise eğitimini verimsiz hale getiriyor hem de gençleri üniversite sınavı dışında hiçbir şeye hazırlamıyor. Akademik çevreler, müfredat sadeleştirilmeden atılacak her adımın eğitim sistemini yeniden çıkmaza sokacağını vurguluyor. Müfredat sadeleşmeden yapılacak süre düzenlemesinin “makyaj”dan öteye gitmeyecek.
NEDEN YILLARDIR DÜZELMİYOR?
Sorunların kalıcı şekilde çözülememesinin temelinde ise uzun vadeli planlama eksikliği ve eğitimin siyasi müdahalelerden kurtulamaması yatıyor. Öğretmen yetiştirme politikaları zayıf, altyapı yatırımları yetersiz, sınav sistemi ise öğrencileri yarıştırmaktan başka bir işlev görmüyor. Sınav merkezli yapı öğrencilerin bütün enerjisini tek bir hedefe, üniversiteye girişe kilitliyor. Eğitim politikaları günü kurtarmaya odaklandıkça, köklü bir iyileşme beklentisi yerini umutsuzluğa bırakıyor.
MESLEK LİSELERİ: İMAJ DÜZELİYOR, SORUNLAR DURUYOR
Meslek liseleri son yıllarda yeniden parlatılmaya çalışılıyor. Atölye yatırımları, sektör işbirlikleri ve sertifika programlarıyla cazip hale getirildiği iddia ediliyor. Ancak öğretmen kalitesinden donanım yetersizliğine kadar köklü sorunlar hâlâ çözülmüş değil. Kâğıt üzerinde yapılan reformlar, sahadaki eksiklikleri kapatmaya yetmiyor.
YENİ YIL, ESKİ ÇIKMAZ
Yeni eğitim-öğretim yılına yine aynı sorularla giriliyor: Eğitim süresi kısalacak mı, müfredat sadeleşecek mi, meslek liseleri gerçekten bir seçenek olacak mı? Ancak geçmiş deneyimler gösteriyor ki tartışmaların büyüklüğüne rağmen sınıflarda değişmeyen gerçek hep aynı kalıyor: Eksik altyapı, ağır müfredat, istikrarsız politikalar ve belirsiz bir gelecek.
