(The Turkish Post) – Hüdapar Genel Başkan Vekili ve Gaziantep Milletvekili Şahzade Demir, TBMM’de gerçekleştirdiği basın toplantısında, “5816 Sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkında Kanun, ifade özgürlüğü ve eleştiri hakkını kısıtladığı gerekçesiyle uzun süredir tartışılmaktadır. Bu kanunun uygulanmasında, eleştiri ile hakaret arasındaki ayrım gözetilmeden bireylerin yargılanması ve cezalandırılması mağduriyetlere yol açmaktadır.” dedi.
TBMM’de basın toplantısı düzenleyen Hüdapar Gaziantep Milletvekili Şahzade Demir, iç ve dış gündeme dair değerlendirmelerde bulundu. 5816 Sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkındaki Kanun’un eleştiri hakkı ve ifade hürriyetini baltaladığını savunan Demir, “İfade hürriyeti, medeni toplumlarda temel hürriyetlerden biridir. İnsanların fikirlerini özgürce ifade edebilmesi, yalnızca bireysel hak ve hürriyetlerin korunması için değil, aynı zamanda toplumun ilerlemesi için de elzemdir. Türkiye’nin taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (AİHS) ve Birleşmiş Milletler Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi gibi uluslararası sözleşmeler, ifade hürriyetini koruma altına almış ve bu hürriyetlerin keyfi şekilde kısıtlanmaması gerektiğini vurgulamıştır. Türkiye, bu sözleşmelere taraf bir ülke olarak, bireylerin düşüncelerini ifade etme hakkını teminat altına almakla yükümlüdür.” diye konuştu.
Şahzade Demir, sözlerine şöyle devam etti: “5816 Sayılı Atatürk Aleyhine İşlenen Suçlar Hakkındaki Kanun, ifade özgürlüğü ve eleştiri hakkını kısıtladığı gerekçesiyle uzun süredir tartışılmaktadır. Bu kanunun uygulanmasında, eleştiri ile hakaret arasındaki ayrım gözetilmeden bireylerin yargılanması ve cezalandırılması mağduriyetlere yol açmaktadır. Hukuk, insanları ‘ideolojik terbiye’ etme aracı olarak değil, özgür düşüncenin ve farklı bakış açılarının güvencesi olarak işlev görmelidir.
Tarih, eleştirel bir yaklaşımla incelenebilen, öğrenilebilen ve bireylerin yüzleşebildiği bir alan olmalıdır. Hakaret içermeyen fikirlerin ve eleştirilerin takibata uğraması, toplumda ‘tek tip insan’ yetiştirme anlayışının tezahürüdür. Böylesi bir durum hem bireylerin düşünsel özgürlüğünü hem de toplumsal ilerlemeyi baltalar.
Hâlihazırda TCK’nın 130’uncu maddesinde düzenlenmiş olan ve ölmüş bir kimsenin hatırasına hakaret edilmesine hapis ve adlî para cezası öngören kanunun varlığı ayrıca başka bir kanuni düzenlemeye; hele hele kişiye özel olarak düzenlenmiş bir kanuna ihtiyaç bırakmamaktadır.”
