Ayşem Narlı yazdı I Çocuklarınızı sevgiyle büyütün

Bir evin neşesidir çocuk. Onun varlığı evliliğe değer katar. Bir anda evdeki sessizlik çocukların varlığı ile zirveye taşınır. Çocuklar evin içerisinde şekillenen maddi ve manevi iklimle birlikle büyür. Evin ortamı onun gelecek hayatına basamak olur. Burada sevgiyle ve saygıyla şekillenen bir çocuk, sosyal ortamlarda bu özelliğini ortaya çıkarır. Ancak kötü bir çocukluk hayatı yaşamış bireylerde de, sevgi eksiklikleri kendini gösterir. Kadın ve erkek fark etmeksizin, iyi bir arkadaşlık ilişkisi kuramaz. Dolayısıyla evlilik hayatlarında da bu sorunlar, onun karşısına çıkar. Bundan dolayı bir çocuğa gelecek hayatı inşa etmek istiyorsanız, öncelikle onu sevin. Sevginin manevi etkisiyle onu kucaklayın. Ve sevdiğinizi her zaman onun kulağına fısıldayın…

Çocuklarımız evinin neşesi, gönlünüzün neşvesi, karanlığınızın güneşidir. Dünyaya geldikleri ilk andan itibaren, duygusal olarak size bağlı, ihtiyaçlarını giderme noktasında ise tamamen size bağımlığıdırlar. İşte bu noktada sevginin en güzel ve en saf haline besleyen büyüten sevgi diyoruz. Çünkü bu sevgi iki tarafı da mutlu eder ve her iki tarafı da hayata bağlar. Sevginin iyileştirici gücünü burada da görmek mümkündür. Göz aydınlığı olarak gördüğünüz çocuklarımıza baktığınızda içinizin ferahlaması, sevgi ve muhabbet duygularının harekete geçmesi, varsa problemlerinizin o an gündeminizden uzaklaşması bu güzel duygulardan kaynaklıdır. Sık sık dile getirdiğimiz güvenli bağlanma tam olarak da bu ortamda gerçekleşir.

Çocuk büyütmek sadece onun karnını doyurmak ve temel ihtiyaçlarını karşılamak değildir. Çocuğun yaşına ve içerisinde bulunduğu gelişim dönemlerine göre ilgi ve ihtiyaçlarını dikkate almak elzemdir. Geçmiş dönem çocuk yetiştirme alışkanlıkları günümüzde geçerliliğini büyük ölçüde yitirmiştir maalesef. Çünkü artık “bizim döneminizde böyleydi…” diye başlayan nutukvari pek çok söylem güncelliğini kaybetmiştir. Burada ebeveynlere şu gerçeği hatırlatmakta büyük fayda var: Çocuklarınızı kendi çağınıza göre değil, içerisinde yaşadığınız çağın şartlarına göre yetiştirmeniz makul ve işlevsel olacaktır. Pedagoji de söyle bir gerçek vardır. Dünün güneşi ile bu günün çamaşırları kurutulamaz. Her dönemi şartları ve özellikleri farklıdır. Bununla birlikte çocuk yetiştirme konusunda genel bir çerçeve çizmek mümkün iken her çocuğun ayrı bir dünya olduğunu gerçeğini de unutmadan spesifik manada çözüm önerileri geliştirilmelidir.

Bir çocuğun masumiyeti, saflığı ve tebessümü yetişkinlerin kaotik ve zorlu yaşamlarımda bir duraksama ve nefes alma noktalarıdır. Pek çok duygunun önemini yitirdiği günümüzde çocukla çocuk olmak, ruhunuza çok iyi gelecek, yavaşlayacak ve anın huzuruna kendinizi bırakacaksınız. Tabiri caizse sizler için bir arınma seansları olacaktır. Çocuklarınızın gözlerine ilgiyle ve şefkatle bakmak ebeveynlerin kendi stres seviyelerini de düşüren sakinleştirici etkisi göstermektedir.

Şefkat acıyı dindirmeye yönelik bir sevgi gösterisidir, korkuyu silen bir sıcaklıktır. Çocuk yetiştirme sürecinde şefkat, disiplinin sert köşelerini yumuşatan en önemli dinamiktir. Çünkü bir çocuğun kalbi, henüz yazılmamış bembeyaz bir defterdir; oraya atılan her şefkat imzası, gelecekteki bir yetişkinin merhamet kapasitesini belirler.

Merhamet duygusu, güçlünün zayıfı korumasından ziyade, bir canlının diğerinin kalbine dokunmasıdır. Ebeveyn-çocuk ilişkisinde ise merhamet, çocuğun bu duyguyu bir yük olarak değil, korunması gereken bir emanet olarak görmesidir. Bu dinamik, çocuğu bir “proje” olarak görmekten vazgeçip onu duyguları ve düşünceleri olan “bir insan” olarak kabul etmeyi sağlar. Merhametle sarmalanmış bir çocukluk, bireyin yetişkinliğinde kendisine ve dünyaya karşı daha az yargılayıcı, daha çok kabullenici olmasını sağlar. Çocuklara merhametle bakmak, aslında kendi içimizdeki yaralı çocuğa da şefkat göstermektir. Sevgiyle büyütülen her çocuk, dünyaya bırakılmış en güzel iyilik iyiliktir. Sözlerimi Hz. Ali’nin enfes bir sözüyle bitirmek istiyorum: “7 yaşına kadar çocuklarınızla oynayanınız, 14 yaşına kadar onlarla arkadaşlık ediniz, 14 yaşından sonrasında ise onlarla değerlendirmelerde bulununuz, onları hayatınızda yetişkin gibi konumlandırınız.”