(The Turkish Post) – Emekli büyükelçi ve CHP İstanbul Milletvekili, Kemal Kılıçdaroğlu’nun dış ilişkiler konusunda başdanışmanı olan Namık Tan, verdiği röportajda dikkat çekici ifadeler kullandı.
“40 seneden fazla hizmet ettiğim devletin nelere kadir olduğunu biliyorum” diyen Namık Tan, Cumhurbaşkanı ve AKP Genel Başkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın AB Türkiye raporu sonrası “Avrupa Birliği’yle gerekirse yolları ayırabiliriz” sözleri için de “Bu ifadeleri ciddiye almıyorum” dedi.
Namık Tan’ın T24’ten Cansu Çamlıbel’in sorularına verdiği yanıtlar şöyle:
2- 4 Mart krizinden sonra – yani Meral Akşener’in masadan kalkıp sonra geri döndüğü o kritik parantezden sonra YetkinReport’ta kaleme aldığınız yazı dikkatimi çekmişti. Bugün dönüp tekrar okudum yazıyı, başlığın kendisi bile çok şey söylüyor; “Derin devlet, derin siyaset ve bozulan oyunlar”. O yazıda aslında net ifadelerle böyle söylemeseniz de seçim sürecinin kontrolü ya da yönlendirilmesi için derin devletin devreye girmiş olabileceğini ima etmiştiniz. Müesses nizamın İYİ Parti’ye kanca atmış olma olasılığına değinmiştiniz. O zaman siz Türkiye’de şekil değiştirmiş olsa da hala bir derin devlet olduğunu düşünüyorsunuz. Doğru mu?
Evet, düşünüyorum. Bunu, çok önceden de düşünüyordum zaten. Seçim sürecinin bunu teyit ettiğini düşünüyorum. Şimdi buna daha da çok inanıyorum.
Neden seçimlerden sonra derin devletin varlığını güçlü bir şekilde sürdürdüğü kanaatiniz kuvvetlendi?
Çünkü seçim sürecini bilfiil yaşadık, her aşamasını gördük. Kimse beni bunun adil ve açık bir seçim olduğuna inandıramaz. “Somut kanıtınız var mı?” diye sorarsanız, cevabım “hayır” olur. Ancak, yaşanmışlık üzerinden hissiyatımın bu yönde olduğunu söyleyebilirim.
Sizin İstanbul 3. Bölgedeki rakibiniz eski İçişleri Bakanı Süleyman Soylu’ydu. Dolayısıyla da tahminim kampanya sürecinde devletin bütün imkanlarının hükümetin bir milletvekili adayı için ne şekilde kullanıldığına yakından tanık oldunuz. Bunun adil bir yarış olmadığını söylemek mümkün çünkü gözle görülür bir şey. Ancak “açık bir seçim” olmadı demek başka bir imayı içeriyor. Dahası, derin devlet göndermesi yapınca konunun boyutu daha da değişiyor. Şu anda Türkiye’nin klasik bir parti devlete fevkalade yakın bir yerde olduğuna kuşku yok. Ancak bizim sahnede gördüğümüz aktörler dışında birileri 70’lerde 80’lerde 90’lardaki gibi Türkiye’nin iç ve dış siyaseti üzerinde etkili olabiliyorlar mı?
Söylediğim gibi, somut kanıtlar yok elimde. Ama ben devletin içinden görece yakın zamanda ayrılmış birisi olarak izlenimlerime ve tecrübelerime istinaden bu değerlendirmeyi yapıyorum. Devlete 40 seneye yakın hizmet ettim. Dolayısıyla, devletin nelere kadir olduğunu biliyorum. Buna dayanarak hissiyatımın bu yönde olduğunu söylüyorum. Bir başka konu daha var, tabii. Hangi devlet? Bir benim biraz önce artık kalmadı dediğim devlet var, bir de şimdiki iktidarın yarattığı kural tanımaz devlet var.
Aslında, derin devlet her ülkede var, Amerika Birleşik Devletleri’nde de var, İngiltere’de de var, Fransa’da da var… Ancak, derin devletin de kendi içinde bazı kuralları olduğu biliniyor. Somut bir örnek verecek olursak, ABD’deki federal devletin savunma harcamalarına bakın. Normalde, Amerikan yönetiminin Kongre’den onay almadan tek bir kuruş harcaması mümkün değildir. Bunun yöneticiler üzerinde çok büyük vebali vardır. Bizim ülkedeki gibi bütçe disiplinine uymadan, keyfi harcama ve ödeme yapılamaz. Ama iş ulusal güvenliğe geldi mi, Amerika’da akan sular durur; gereken harcama her halükârda yapılır. Bunu herkes bilir. Bizim için de aynı şey geçerliydi.
Ama bugün artık Türkiye’de milli iradeye keyfi gerekçelerle hesap vermekten kaçan, milli iradenin onayı ile konulmuş kuralları alenen hiçe sayan, keyfi davranmaktan kaçınmayan iktidarın yarattığı bir devlet var. Bizatihi devleti elinde tutan insanlar yazılı kuralları dinlemediklerini söyleyebiliyor. Ülkenin kayıtsız şartsız uyulması ve saygı duyulması gereken yazılı kuralı olan anayasayı “tanımıyorum” denebiliyor. Tek adam; “Ben anayasaya saygı duymuyorum” diyebiliyor, bu ülkede…
HÜDA- PAR, Sinan Oğan…onlardan bahsediyorsunuz.
Tabii, mesela HÜDA- PAR… Devletle sorunu var, geçmişi ortada, suça bulaşmış… Sinan Oğan’ın belki devletle sorunu yok ama seçimlerde adaylık için gerekli olan yüz bin oyu toplamakta zorlanan bir insan son dakikada nasıl sisteme dahil oldu? Kim yaptırıyor bunları? Bütün bu garipliklerin tek bir insanın, yani tek adamın ayakta tutulması uğruna yapıldığını düşünüyorum. Bazı kişi ve kurumların derin devlet organizasyonuyla araçsallaştırıldığına inanıyorum.
