(The Turkish Post) – ABD Başkanı Donald Trump, küresel piyasaların merakla beklediği Federal Reserve (FED) Başkanlığı adayını açıkladı. Sosyal medya platformu Truth Social üzerinden bir paylaşım yapan Trump, 2006-2011 yılları arasında FED Guvernörlüğü görevini yürüten Kevin Warsh’ı aday gösterdiğini bildirdi.
Trump, paylaşımında Warsh’ı “tarihin en iyi FED başkanlarından biri olma potansiyeline sahip” sözleriyle överken, atamanın mevcut başkan Jerome Powell’ın görev süresinin sona ereceği Mayıs 2026 tarihinde yürürlüğe gireceğini belirtti.
WALL STREET VE FED GEÇMİŞİ DİKKAT ÇEKİYOR
55 yaşındaki Kevin Warsh, hem akademik geçmişi hem de finans dünyasındaki güçlü bağlantılarıyla tanınıyor. Stanford ve Harvard üniversitelerinden mezun olan Warsh, 2006-2011 yılları arasında FED yönetim kurulunda görev almıştı. Wall Street ile yakın ilişkileri bulunan Warsh, Trump’ın ilk başkanlık dönemi olan 2017 yılında da FED başkanlığı için en güçlü adaylardan biri olarak görülmüş, ancak o dönem tercih Jerome Powell’dan yana kullanılmıştı.
Ekonomi çevrelerinde daha önce “şahin” (sıkı para politikası yanlısı) görüşleriyle bilinen Warsh’ın, son dönemde faiz indirimlerini savunarak Trump’ın “düşük faiz” talepleriyle uyumlu bir profil çizmesi dikkat çekiyor. Analistler, bu atamayı Trump’ın ekonomi politikalarıyla daha uyumlu bir FED yönetimi oluşturma çabası olarak değerlendiriyor.
DEFALARCA HEDEF ALMIŞTI
Trump’ın Kevin Warsh tercihinin arkasında, mevcut başkan Jerome Powell ile yıllardır süren gerilimli ilişki yatıyor. 2017 yılında Powell’ı bizzat kendisi atamasına rağmen Trump, faiz oranlarını yeterince hızlı indirmediği gerekçesiyle Powell’ı sert bir dille eleştirmişti.
İlk başkanlık döneminde Powell’ı “düşman” olarak nitelendiren ve FED’in bağımsızlığına yönelik müdahale sinyalleri veren Trump, Powell’ı görevden alma tehdidinde bulunmuş ancak yasal engeller nedeniyle bu adımı atamamıştı. Trump’ın ikinci döneminde de devam eden bu gerilim, Warsh hamlesiyle yeni bir boyut kazandı. Warsh’ın adaylığı, Trump’ın FED üzerindeki kontrolünü artırma ve düşük faiz politikalarını hayata geçirme isteğinin somut bir göstergesi olarak yorumlanıyor.
